Eerlijk gezegd, wilde ik het artikel eerst de titel “Recruiters en afwijzen, een bloemlezing” geven, als soort van understatement. Maar het onderwerp afwijzen is wat mij betreft te serieus, om het op die manier te verpakken. Daarom toch maar wat directer – en niet zonder reden. Ongelofelijk hoe sommige “professionele” recruiters kandidaten behandelen, die de moeite hebben genomen om te solliciteren op “hun” vacature. Laat me putten uit wat ervaringen in een LinkedIn-groep:
- Gesolliciteerd via een recruiter. Na 2 weken nog geen reactie. Ge-e-maild. Niks. Gebeld. Voicemail. Paar dagen later weer gebeld. Voicemail. Nog een e-mail. Nooit meer iets van de recruiter gehoord.
- Een duidelijk mannelijke kandidaat stuurt cv. Al diverse malen reactie gehad: Beste mevrouw….
- Kandidaat e-mailt cv en motivatiebrief. Binnen 7 minuten (!) een reactie in haar inbox: Afgewezen. Navraag hoe dat mogelijk is, heeft geen enkele reactie opgeleverd.
- Sollicitant krijgt in 2 maanden tijd 3 keer een afwijzing op dezelfde sollicitatie c.q. vacature.
Ach, zo kan ik nog wel even doorgaan. Kijk, dat je geen diploma hoeft te hebben om jezelf recruiter te mogen noemen, dat wist ik al. Maar dat je daar ook geen enkele vakkennis of eergevoel voor nodig hebt?
Ik bespeur altijd een zekere mate van beroeps-trots bij recruiters die beweren, dat ze een cv in een seconde of 6 kunnen beoordelen. Nou, dan lijkt me 200 cv’s doornemen en 193 correcte afwijzingen sturen ook niet zo moeilijk. Daar heb je immers (ook) hulpmiddelen voor. En dan niet die automatische afwijzing op 7 minuten zetten natuurlijk.