Vandaag had ik een radio interview bij BNR naar aanleiding van het boek “Solliciteren via LinkedIn”. Dit nieuwe boek, wat oktober 2009 verschijnt, heb ik geschreven samen met Aaltje Vincent, een ervaren loopbaanadviseur. Een fantastisch complementaire samenwerking, maar dat terzijde.
Een van de vragen tijdens het radio interview was of men het niet opdringerig zou ervaren als werkzoekers via LinkedIn leidinggevenden gaan benaderen. Nou, laat dat een van de redenen zijn waarom LinkedIn is opgezet. Recruiters, en arbeidsmarktcommunicatiespecialisten voorop, zullen dit gedrag alleen maar toejuichen. Sterker nog, men zou dit moeten aanmoedigen!
Ik heb voor het boek onderzocht hoeveel medewerkers er open staan om werkgerelateerde vragen te beantwoorden. Op het LinkedIn profiel kunnen gebruikers namelijk aangeven of ze open staan voor werkaanbiedingen (Career Opportunities) en/of werkgerelateerde vragen (Job Inquiries). Van de inmiddels 1,2 miljoen Nederlandse profielen geeft tweederde aan voor Job Inquiries benadert te mogen worden. Ik ga hierbij overigens vanuit dat de gebruiker dit verschil tussen deze twee opties snapt. Maar voor de volledigheid, 42% van alle LinkedIn gebruikers geeft aan open te staan voor baanaanbiedingen.
Dat lijkt goed nieuws voor banenzoekers die in hun zoektocht langs deze weg meer informatie over een bedrijf, afdeling of (verborgen) vacatures kunnen krijgen. Maar is 66% eigenlijk niet beschamend laag? Dat betekent dat 1/3 NIET benadert wil worden voor werkgerelateerde vragen. Ofwel heeft iemand een vraag over het werk wat je doet, de afdeling waarop je werkt of vacatures bij het bedrijf dan wil je daarover niet lastig gevallen worden!
Pardon? Is dit dan uitsluitend een taak van de P&O afdeling? Of de taak van je leidinggevende? Is niet IEDEREEN ervoor verantwoordelijk dat de beste talenten worden gevonden en aangenomen voor jouw team?
Als (interim) corporate recruiter kom je wel eens terecht bij bedrijven waar een vacature-over-de-HR-schutting mentaliteit heerst. Met het type leidinggevende die denkt dat de HR/recruitment afdeling het probleem wel oplost. Geen moeilijke vragen stellen (Piet gaat weg dus doe nog maar een Piet) en het mag vooral niet teveel moeite/tijd kosten. Wat zeg je? Als de kandidaat ECHT geïnteresseerd is dan wacht ie maar even op een reactie… Sorry, ik ratel nu een beetje door. Maar het punt dat ik wil maken is dat bij succesvolle organisaties een recruiting cultuur heerst. Waar de gehele organisatie actief betrokken is (en wordt) bij de werving van nieuwe medewerkers. Medewerkers, managers en directie. Alleen dan kun je als organisatie succesvol zijn om inhoud te geven aan goede arbeidsmarktcommunicatie en zo de beste talenten werven.