Ik houd me al vele jaren bezig met recruitment en employer branding en nog steeds met veel plezier. Iemand aan een (nieuwe) baan helpen is dankbaar werk. Kandidaat tevreden, opdrachtgever tevreden, jij tevreden en je baas ook tevreden. Zoiets geeft me meer voldoening dan de constatering dat ik E100.000 kosten heb bespaard of extra omzet heb gedraaid. In de loop der jaren heb ik de meeste typen kandidaten wel langs zien komen: starters, (young) professionals, zeer ervaren kandidaten, studenten en stagiaires, tijdelijke (uitzend-)krachten, parttimers, bijbaners noem maar op. En dat allemaal in diverse disciplines: van algemene management traineeships tot Marketing & Sales, Finance, Legal, Logistics en -uiteraard- HR.
Wat mist u in dit rijtje? Inderdaad, het functionele gebied der Informatie en Communicatie Technologie, oftewel I(C)T. Natuurlijk heb ik wel eens een verdwaalde IT’er gesproken, maar echt structureel was dat om een of andere reden nooit. Ik heb daar verder nooit wat achter gezocht of bij stil gestaan, maar inmiddels weet ik hoe het komt. Recentelijk kreeg ik te maken met de zoektocht naar een IT’er, en vlak daarna nog een en kort daarna nóg een. Het waren ook nog eens vrij verschillende smaken: een redelijk zware functie, een wat lichtere functie en een korte tijdelijke functie. En opeens kwam ik volop terecht in de wondere wereld der IT’ers…
Op één van deze functies ontving ik vele tientallen reacties. Voor zover ik nog niet doordrongen was van de huidige situatie op de arbeidsmarkt werd ik aardig met m’n neus op de feiten gedrukt. Veel kandidaten zaten inmiddels al langere tijd thuis en ook de verplichte ww-sollicitaties kon ik er zo uitpikken. Sommige sollicitaties waren zelfs ronduit wanhopig. Maar wat me bijzonder opviel, was dat de gemiddelde IT’er in zijn CV vooral vertelt wat hij ként en niet wat hij kán. Het vermelden van kennis lijkt het hoogste goed en ook een soort onderlinge wedloop. Hoeveel cursussen kun jij vermelden en met hoeveel systemen heb jij gewerkt? Hoeveel certificeringen heb jij op je naam staan? Ik was werkelijk verbijsterd. Een CV van 10 (!) kantjes was echt geen uitzondering. Met 50-plus kandidaten betekent dat dus gewoon dat je je als selecteur door honderden bladzijdes heen moet worstelen met vooral opsommingen en lijstjes van opleidingen, trainingen, certificaten, systemen en IT-infrastructuren. Iemand had zelfs een kopje gemaakt “beroepstrainingen en geschiktheden”. Wat zijn in hemelsnaam “geschiktheden”?
Naar aanleiding van deze ervaring zijn er twee zaken die ik hier graag even wil delen. Ten eerste een oproep aan alle solliciterende IT’ers: dames en heren, kort uw CV in en geef meer aandacht aan de gevraagde ervaring en competenties in plaats van al uw kennis te vermelden. Vertel eens wat u heeft bereikt in plaats van wat u heeft gedaan. Een foto of een persoonlijk profiel maakt u als toekomstig werknemer ook al een stuk beter te duiden dan alleen die opsommingen. Ten tweede respect voor de hardcore IT-recruiters en selecteurs. Ik heb diepe bewondering voor hen die al die CV-pagina’s door ploeteren en de kunst beheersen om zowel de kandidaat als zijn of haar werkervaring te doorgronden en in te schatten en ze vervolgens op de juiste plaats in hun eigen of andermans organisatie weten te zetten. Hulde!
Op zoek naar een praktische training? Boek de Masterclass IT Recruitment
📌 Lees ook: Hoe je binnen 7 dagen 40 ICT’ers werft | 70% van de IT’ers vindt het leuk als ze benaderd worden voor een baan | Toptalent – Ralf Knegtmans