Het cv: hoeveel discussie wil je hebben? Teveel pagina’s, opmaak volgens Duplo-kinderspeelgoed, spelfouten van een acadeem waarvan je wenkbrauwen fronsen, …
Maar wat doe je met het cv als het matcht? Of je er wel degelijk inziet dat ‘het’ erin zit, maar er niet goed (genoeg) uit naar voren komt? Neem je contact op met de kandidaat? Word je zelf creatief en ga je sleutelen? Wat zijn de do’s en dont’s? Ik ben even benieuwd naar jullie inbreng. Ik zal beginnen met de voorzet. De laatste jaren zit ik in de techniek als deskrecruiter en krijg ik veel cv’s om door te nemen: los van engineeringfuncties (HTS+) bemiddel ik ook vanaf MBO-niveau. Vreemd genoeg springt er niet een uit qua opmaak dat ik denk ‘neeeeeeeeeeeeeeeee….’. Engineers beschrijven graag uitgebreid hun expertise dus cv’s van 4 pagina’s of langer zijn geen uitzondering. Ik heb zelfs eens een ZZP-er gehad die met een 20-pagina’s tellend document reageerde op een vacature om zichzelf op die manier onder de aandacht brengen. Ook heb ik lassers die slechts hun naam, werkgever en periode van tewerkstelling vermelden en nog niet aan de helft van een A4 komen. Het is niet mijn favoriete bezigheid om cv’s op te maken of mensen hierover te informeren maar ik neem er ook geen aanstoot aan: voor mij is het dagelijkse kost, voor iemand die de arbeidsmarkt op wil is het vaak onwetendheid. Constructieve kritiek komt doorgaans goed aan (het 20 pagina’s tellend document is als addendum voortaan bij het cv van 2 pagina’s). Ik heb gewerkt met een format dat ik toestuurde maar daar ben ik maar mee gestopt: zelf een cv opmaken ging sneller, zeker toen ik Word meer begon te begrijpen qua templates.
Uitdaging alom om een cv dusdanig te presenteren dat mijn klant in een oogopslag denkt: die moet ik hebben! Nu heb ik 1 keer de legendarische fout gemaakt door aan een cv te sleutelen dat een plaatsing kostte (de kandidaat in kwestie wist dat niet en stond in een gesprek met een bek vol tanden, ik sloeg een modderfiguur): die les kwam hard aan. Aan een cv sleutel ik zelf nooit meer: het is iemands eigen document en daarin ga je niet wroeten. Klaar, punt uit. Een dikke, vette don’t. Een hele dikke. Aan de andere kant: een hele dikke, vette do is het geven van constructieve kritiek, desnoods via een ‘hoe werken wij’-achtig veld op je site. Op alle belletjes die ik heb gepleegd omtrent vage, onduidelijke of rommelige cv’s waaraan ik maar niet begon te sleutelen heb ik alleen maar positieve reacties gehad. Grootste do dus: bij een interessant cv heb je deze binnen no-time terug, verlies je bijna geen tijd en heb je een kwalitatief veel beter cv. Niet alleen qua opmaak maar vooral ook qua inhoud.
Wij hebben als recruiters makkelijk praten: wij weten dat een cv niet langer dan 2 pagina’s mag zijn. Met een gemiddelde leestijd van seconden hebben we een belachelijk korte tijdspanne om onze klant te overtuigen. Met een beetje mazzel en een goede band kun je een cv nog aankondigen of toelichten voordat je op ‘send’ drukt. Wij weten dat ‘image is everything’ en als je cv er niet alleen gelikt uitziet maar ook nog eens inhoudelijk klopt, dat de kans op succes dan met de letter groeit. Bottomline is dat kandidaten echt wel open staan voor kritiek (uitzonderingen daar gelaten), mits constructief. Het scheelt mij redelijk wat tijd waarmee ik meer tijd overhoud voor mijn favoriete bezigheid: klanten en kandidaten bij elkaar brengen!
📌 Lees ook: CV Schuiven…wel zo efficiënt | Micro-cv: je cv in 140 tekens | Een CV: goud waard of weg ermee?