Voor het komend jaar verwachten organisaties meer geld uit te gaan geven aan social media/sourcing*. De verhoogde aandacht voor sourcing is een trend die al langer zichtbaar is. Als klein landje met een enorme concurrentie op de arbeidsmarkt, met een van de laagste werkloosheidscijfers in Europa, hebben we de schroom achter ons gelaten om, onder de naam van de eigen organisatie, potentiele kandidaten bij concurrenten rechtstreeks te benaderen.
Dit Angelsaksische model van headhunting bij de concurrent wordt steeds meer omarmd. Bedrijven (en recruiters) begrijpen steeds beter dat gebouwen, machines, systemen, etcetera gekocht kunnen worden maar dat het verschil in concurrentievermogen gemaakt wordt door hun personeel. In dit denken accepteert men niet langer de beste sollicitant aan te nemen, maar de beste kandidaat.
Ofwel ‘Als je er niet om hoeft te vechten, zijn ze niet de beste’. Het idee hierachter is tevens dat, net als in topsport, bankzitters niet de outperformers (of beste spelers) zijn. Van reactief werven naar proactief searchen en talent sourcing dus.
Tijd voor een nieuwe stelling over de kwaliteit van passieve versus actieve kandidaten! Ben je het eens of oneens met de oude recruiter-wijsheid ‘Als je er niet om hoeft te vechten, zijn ze niet de beste’?
Stem en geef je mening:
[polldaddy poll=7069211]
* Uit het boek Recruitment kengetallen, Werf& Media (vanaf 9 juli 2013 verkrijgbaar)
📌 Lees ook: Van wie is de kandidaat nu eigenlijk? | Elke selectie is discriminatie…. | Selectie assessment nog te weinig aankoopkeuring