In ons vak komen wij regelmatig in aanraking met theorieën die het gedrag van het individu trachten te verklaren. Soms zijn deze theorieën bewezen door de wetenschap en soms zijn het theorieën die eens in de zoveel tijd hun kop weer opsteken maar nog niet bewezen kunnen worden. Meestal komt de interesse in golven, een theorie wordt viral of sterft een eenzame dood op een stoffige boekenplank in een archief.

Als vak addict raak ik altijd geïntrigeerd door deze theorieën, het is heerlijk om je hoofd te breken over de mogelijkheden die een theorie met zich meebrengt en wat dat voor het vakgebied zou kunnen betekenen.

Vandaag zou ik jullie graag meenemen in een van mijn hersenkronkels, het betreft de theorie over de linker-, en rechterhersenhelft.

In 1981 sprak nobelprijswinnaar R.W. Sperry over de ogenschijnlijke scheiding tussen in de cerebrum. Uit eigen wetenschappelijk onderzoek bleek dat de twee hersenhelften, beiden hun eigen functie hebben. De rechterhelft zou verantwoordelijk zijn voor de creativiteit en visualiteit waarbij de linkerhelft gefocust zou zijn op verbaliteit, objectiviteit en methodologie.